Psalmen 103
Loflied op Gods genade1 Een psalm van David.
Loof de HEERE, mijn ziel,
en al wat in mij is, Zijn heilige Naam.2 Loof de HEERE, mijn ziel,
en vergeet niet een van Zijn weldaden.3 Die al uw ongerechtigheid vergeeft,
Die al uw ziekten geneest,4 Die uw leven verlost van het verderf,
Die u kroont met goedertierenheid en barmhartigheid,5 Die uw mond verzadigt met het goede,
uw jeugd vernieuwt als die van een arend.6 De HEERE doet rechtvaardige daden
en recht aan alle onderdrukten.7 Hij heeft aan Mozes Zijn wegen bekendgemaakt,
aan de nakomelingen van Israël Zijn daden.8 Barmhartig en genadig is de HEERE,
geduldig en rijk aan goedertierenheid.9 Hij zal niet voor altijd ter verantwoording roepen,
niet voor eeuwig handhaaft Hij Zijn toorn.10 Hij doet ons niet naar onze zonden
en vergeldt ons niet naar onze ongerechtigheden.11 Want zo hoog de hemel is boven de aarde,
zo is Zijn goedertierenheid machtig over wie Hem vrezen.12 Zo ver het oosten is van het westen,
zo ver heeft Hij onze overtredingen van ons gedaan.13 Zoals een vader zich ontfermt over zijn kinderen,
zo ontfermt de HEERE Zich over wie Hem vrezen.14 Want Híj weet wat voor maaksel wij zijn
en blijft bedenken dat wij stof zijn.15 De sterveling – zijn dagen zijn als het gras,
als een bloem op het veld, zo bloeit hij.16 Wanneer de wind erover is gegaan, is hij er niet meer
en zijn plaats kent hem niet meer.17 Maar de goedertierenheid van de HEERE
is van eeuwigheid en tot eeuwigheid over wie Hem vrezen.
Zijn gerechtigheid is voor de kinderen van hun kinderen,18 voor wie Zijn verbond in acht nemen
en aan Zijn bevelen denken om ze te doen.19 De HEERE heeft Zijn troon in de hemel gevestigd,
Zijn Koninkrijk heerst over alles.20 Loof de HEERE, u, Zijn engelen,
sterke helden, die Zijn woord uitvoeren,
gehoorzaam aan het woord dat Hij spreekt.21 Loof de HEERE, al Zijn legermachten,
dienaren van Hem, die Zijn welbehagen doen.22 Loof de HEERE, al Zijn werken,
op alle plaatsen van Zijn heerschappij.
Loof de HEERE, mijn ziel!
Psalmen 1041 Loof de HEERE, mijn ziel.
HEERE, mijn God, U bent zeer groot,
U bent met majesteit en glorie bekleed. 2 Hij hult Zich in het licht als in een mantel,
Hij spant de hemel uit als een tentkleed. 3 Hij maakt de zoldering van Zijn hemelzalen op de wateren,
maakt van de wolken Zijn wagen,
wandelt op de vleugels van de wind. 4 Hij maakt Zijn engelen tot hulpvaardige geesten,
Zijn dienaren tot vlammend vuur. 5 Hij heeft de aarde gegrondvest op zijn fundamenten,
die zal voor eeuwig en altijd niet wankelen. 6 U had hem met de watervloed als met een gewaad bedekt,
het water stond tot boven de bergen. 7 Door Uw bestraffing vluchtten ze,
ze haastten zich weg voor het geluid van Uw donder. 8 De bergen rezen op, de dalen daalden neer
op de plaats die U ervoor bestemd had. 9 U hebt een grens gesteld, die ze niet zullen overgaan,
ze zullen de aarde nooit meer bedekken. 10 Hij wijst de bronnen hun loop naar de dalen,
zodat ze tussen de bergen door stromen. 11 Ze geven alle dieren van het veld te drinken,
de wilde ezels lessen er hun dorst. 12 Daarbij wonen de vogels in de lucht,
hun stem klinkt tussen de takken. 13 Hij bevochtigt de bergen vanuit Zijn hemelzalen,
de aarde wordt verzadigd door de vrucht van Uw werken. 14 Hij doet het gras groeien voor de dieren,
het gewas ten dienste van de mens.
Hij brengt voedsel uit de aarde voort: 15 wijn, die het hart van de sterveling verblijdt,
olie, die zijn gezicht doet glanzen,
en brood, dat het hart van de sterveling versterkt. 16 De bomen van de HEERE worden verzadigd,
de ceders van de Libanon, die Hij geplant heeft. 17 Daar nestelen de vogeltjes,
de cipressen zijn het huis voor de ooievaar. 18 De hoge bergen zijn voor de steenbokken,
de rotsen zijn een toevluchtsoord voor de klipdassen. 19 Hij heeft de maan gemaakt voor de vaste tijden,
de zon weet wanneer hij ondergaat. 20 U brengt de duisternis teweeg en het wordt nacht;
daarin gaan alle dieren in het woud naar buiten. 21 De jonge leeuwen brullen om een prooi
en verlangen van God hun voedsel. 22 Wanneer de zon opgaat, trekken ze zich terug
en leggen zich neer in hun holen.
Psalmen 105
Lofzang op de trouw van de HEERE1 Loof de HEERE, roep Zijn Naam aan,
maak Zijn daden bekend onder de volken.2 Zing voor Hem, zing psalmen voor Hem,
spreek aandachtig van al Zijn wonderen.3 Beroem u in Zijn heilige Naam,
laat het hart van wie de HEERE zoeken, zich verblijden.4 Vraag naar de HEERE en Zijn kracht,
zoek Zijn aangezicht voortdurend.5 Denk aan Zijn wonderen, die Hij gedaan heeft,
aan Zijn tekenen en de oordelen van Zijn mond,6 nakomelingen van Abraham, Zijn dienaar,
kinderen van Jakob, Zijn uitverkorenen.7 Hij is de HEERE, onze God,
Zijn oordelen gaan over heel de aarde.8 Hij denkt aan Zijn verbond voor eeuwig,
aan de belofte die Hij gedaan heeft, tot in duizend generaties,9 aan het verbond dat Hij met Abraham gesloten heeft,
en Zijn eed aan Izak.10 Voor Jakob heeft Hij het vastgesteld als een verordening,
voor Israël als een eeuwig verbond,11 door te zeggen: Ik zal u het land Kanaän geven,
het gebied dat uw erfelijk bezit is.12 Toen zij met weinig mensen waren,
ja, met weinigen, en vreemdelingen daarin,13 en zij van volk naar volk zwierven,
van het ene koninkrijk naar het andere volk,14 liet Hij geen mens toe hen te onderdrukken.
Ook bestrafte Hij koningen omwille van hen en zei:15 Raak Mijn gezalfden niet aan,
doe Mijn profeten geen kwaad.16 Hij riep een hongersnood over het land af,
Hij liet het volledig aan brood ontbreken.17 Hij zond een man voor hen uit:
Jozef werd als slaaf verkocht.18 Men drukte zijn voeten vast in de boeien,
hijzelf kwam in de ijzers.19 Tot de tijd dat Zijn woord uitkwam,
heeft de belofte van de HEERE hem gelouterd.20 De koning stuurde boden en liet hem vrij,
de heerser van de volken liet hem los.21 Hij stelde hem aan tot heer over zijn huis,
tot heerser over al zijn bezit,22 om zijn vorsten zijn wil op te leggen
en zijn oudsten wijsheid te leren.23 Daarna kwam Israël in Egypte,
Jakob verbleef als vreemdeling in het land van Cham.24 Hij deed Zijn volk zeer toenemen
en maakte het machtiger dan zijn tegenstanders.25 Hij veranderde hun hart, zodat zij Zijn volk haatten
en Zijn dienaren listig behandelden.26 Hij zond Mozes, Zijn dienaar,
en Aäron, die Hij verkozen had.27 Zij verrichtten onder hen de tekenen die Hij bevolen had,
en wonderen in het land van Cham.28 Hij zond duisternis en maakte het duister
– zij waren Zijn woord niet ongehoorzaam –29 Hij veranderde hun water in bloed
en doodde hun vissen.30 Hun land wemelde van kikkers,
tot in de kamers van hun koningen.31 Hij sprak, en er kwamen steekvliegen
en muggen in hun hele gebied.32 Hij maakte hun regen tot hagel,
bracht vlammend vuur in hun land.33 Hij trof hun wijnstok en hun vijgenboom,
Hij brak de bomen in hun gebied in stukken.34 Hij sprak, en er kwamen veldsprinkhanen,
treksprinkhanen, niet te tellen,35 die al het gewas in hun land opaten,
ja, zij aten de vrucht van hun akker op.36 Hij trof alle eerstgeborenen in hun land,
de eerste vruchten van al hun mannelijke kracht.37 Hij leidde hen uit met zilver en goud,
onder hun stammen was niemand die struikelde.38 Egypte was blij toen zij wegtrokken,
want angst voor dit volk was op hen gevallen.39 Hij spreidde een wolk uit om hen te bedekken
en gaf vuur om de nacht te verlichten.40 Zij baden, en Hij deed kwartels komen,
Hij verzadigde hen met hemels brood.41 Hij opende een rots en er vloeide water uit,
dat als een rivier door de dorre plaatsen stroomde.42 Want Hij dacht aan Zijn heilige woord,
aan Abraham, Zijn dienaar.43 Zo leidde Hij Zijn volk uit met vreugde,
Zijn uitverkorenen met gejuich.44 Hij gaf hun de landen van de heidenvolken.
Zo namen zij in bezit waarvoor de volken hadden gezwoegd,45 opdat zij zich aan Zijn verordeningen zouden houden
en Zijn wetten in acht zouden nemen.
Halleluja!