Psalmen 20
Gebed voor de koning1 Een psalm van David, voor de koorleider.2 Moge de HEERE u verhoren in de dag van benauwdheid,
de Naam van de God van Jakob u in een veilige vesting zetten.3 Moge Hij u hulp zenden uit het heiligdom
en u ondersteunen uit Sion.4 Moge Hij aan al uw graanoffers denken
en uw brandoffer tot as verteren. Sela5 Moge Hij u overeenkomstig de wens van uw hart geven
en al uw voornemens in vervulling doen gaan.6 Wij zullen juichen over uw heil
en de vaandels opheffen in de Naam van onze God.
Moge de HEERE al uw verlangens vervullen.7 Nu weet ik dat de HEERE Zijn gezalfde verlost!
Hij zal hem verhoren uit Zijn heilige hemel,
met machtige daden van heil door Zijn rechterhand.8 Dezen vertrouwen op strijdwagens en die op paarden,
maar wíj zullen de Naam van de HEERE, onze God in herinnering roepen.9 Zíj kromden zich en vielen,
maar wíj zijn opgestaan en staande gebleven.10 HEERE, verlos;
moge die Koning ons verhoren op de dag dat wij roepen.
Psalmen 211 Een psalm van David, voor de koorleider. 2 HEERE, de koning verblijdt zich over Uw macht.
Hoezeer is hij verheugd over Uw heil! 3 De wens van zijn hart hebt U hem gegeven;
het verzoek van zijn lippen hebt U hem niet onthouden. Sela 4 Want U komt hem tegemoet met rijke zegeningen;
op zijn hoofd zet U een kroon van zuiver goud. 5 Leven heeft hij van U verlangd en U hebt het hem gegeven,
lengte van dagen, eeuwig en altijd. 6 Groot is zijn eer dankzij Uw heil,
met majesteit en glorie hebt U hem bekleed. 7 Want U stelt hem voor eeuwig tot grote zegen,
U verheugt hem met blijdschap, met Uw aangezicht. 8 Want de koning vertrouwt op de HEERE;
door de goedertierenheid van de Allerhoogste wankelt hij niet. 9 Uw hand zal al Uw vijanden vinden,
Uw rechterhand zal hen die U haten, vinden. 10 U zult hen als een vurige oven maken,
ten tijde dat U Uw aangezicht laat zien.
De HEERE zal hen in Zijn toorn verslinden,
het vuur zal hen verteren. 11 U zult hun vrucht wegdoen van de aarde,
hun nageslacht onder de mensenkinderen. 12 Want zij hebben kwaad tegen U beraamd;
zij hebben een listig plan bedacht,
maar zijn tot niets in staat.
Psalmen 22
Gebed in aanvechting1 Een psalm van David, voor de koorleider, op ‘De hinde van de dageraad’.2 Mijn God, mijn God, waarom hebt U mij verlaten,
bent U ver van mijn verlossing, van de woorden van mijn jammerklacht?3 Mijn God, ik roep overdag, maar U antwoordt niet,
en 's nachts, maar ik vind geen stilte.4 Maar U bent heilig,
U troont op de lofzangen van Israël.5 Op U hebben onze vaderen vertrouwd,
zij hebben vertrouwd en U hebt hen bevrijd.6 Tot U hebben zij geroepen en zij zijn gered,
op U hebben zij vertrouwd en zij zijn niet beschaamd.7 Maar ik ben een worm en geen man,
een smaad van mensen en veracht door het volk.8 Allen die mij zien, bespotten mij;
zij trekken de lippen op, zij schudden het hoofd en zeggen:9 Hij heeft zijn zaak op de HEERE gewenteld – laat Die hem bevrijden!
Laat Die hem redden, als Hij hem genegen is.10 U bent het toch Die mij uit de buik hebt getrokken,
Die mij vertrouwen gaf, toen ik aan mijn moeders borst lag.11 Op U ben ik geworpen van de baarmoeder af,
vanaf de moederschoot bent U mijn God.12 Blijf dan niet ver van mij, want de nood is nabij;
er is immers geen helper.13 Vele stieren hebben mij omringd,
sterke stieren van Basan hebben mij omsingeld.14 Zij hebben hun muil tegen mij opengesperd
als een verscheurende en brullende leeuw.15 Als water ben ik uitgestort,
ontwricht zijn al mijn beenderen;
mijn hart is als was,
het is gesmolten diep in mijn binnenste.16 Mijn kracht is verdroogd als een potscherf,
mijn tong kleeft aan mijn gehemelte;
U legt mij in het stof van de dood.17 Want honden hebben mij omsingeld,
een horde kwaaddoeners heeft mij omgeven;
zij hebben mijn handen en mijn voeten doorboord.18 Al mijn beenderen zou ik kunnen tellen;
en zij, zij zien het aan, zij kijken naar mij.19 Zij verdelen mijn kleding onder elkaar
en werpen het lot om mijn gewaad.20 Maar U, HEERE, blijf niet ver weg;
mijn sterkte, kom mij spoedig te hulp.21 Red mijn ziel van het zwaard,
mijn eenzame ziel van het geweld van de hond.22 Verlos mij uit de muil van de leeuw
en van de hoorns van de wilde ossen.
Ja, U hebt mij verhoord.23 Ik zal Uw Naam mijn broeders vertellen,
in het midden van de gemeente zal ik U loven.24 U die de HEERE vreest, loof Hem;
alle nakomelingen van Jakob, vereer Hem;
wees bevreesd voor Hem, alle nakomelingen van Israël.25 Want Hij heeft de ellendige in zijn ellende
niet veracht en niet verafschuwd;
Hij heeft Zijn aangezicht niet voor hem verborgen,
maar Hij heeft gehoord, toen hij tot Hem riep.26 Van U zal mijn lof zijn in een grote gemeente,
mijn geloften zal ik nakomen in bijzijn van wie Hem vrezen.27 De zachtmoedigen zullen eten en verzadigd worden;
wie de HEERE zoeken, zullen Hem loven.
Uw hart zal voor eeuwig leven.28 Alle einden der aarde
zullen eraan denken en zich tot de HEERE bekeren:
alle geslachten van de heidenvolken
zullen zich voor Uw aangezicht neerbuigen.29 Want het koningschap is van de HEERE,
Hij heerst over de heidenvolken.30 Alle groten der aarde
zullen eten en zich neerbuigen.
Allen die in het stof neerdalen
en hun ziel niet in het leven kunnen behouden,
zullen voor Zijn aangezicht neerbukken.31 Het nageslacht zal Hem dienen,
en aan de Heere toegeschreven worden tot in generaties.32 Zij zullen komen en Zijn gerechtigheid verkondigen
aan het volk dat geboren zal worden,
want Hij heeft het gedaan.